Spakowana, gotowa, nawet mam mało bagażu jak na kobietę :) Jedziemy z RG na tygodniowy, miastowy rajd po Polsce, jutro od samego rana. W planach rodzinne strony RG, a także najpiękniejsze miasto świata oraz stolYca.

No to Kaczmarski na dobranoc i w drogę.

Jak opisać to, co działo się w ciągu zaledwie trzech ostatnich dni? Nie będzie łatwo, ale spróbuję.

W piątek byłam naprawdę przysłowiowym kłebkiem nerwów, nigdy w życiu nie miałam takiego stracha przed egzaminem, jak przed moją obroną licencjacką. Przesunięto mnie o 40 minut dalej, mój promotor nie został poinformowany, było mi bardzo głupio przed nim, no ale co mołam poradzić. Całe szczęście był przy mnie RG, cierpliwy, spokojny, pełen wiary. Gdyby nie On, pewnie spędziłabym jeszcze więcej czasu paląc i denerwując się. W końcu weszłam ciut wcześniej, niż miałam, bo profesor nie mógł już dłużej czekać. Idiotycznie bawiłam się palcami, spocone dłonie były jedyną pociechą podczas tego egzaminu. W komisji od rana znajdował się młody, acz cięty profesor, który się ponoć bardzo czepiał, dlatego tym bardziej się bałam. Promotor nie zadał mi tego pytania, które miał...

ok. godziny pierwszej wychodzę z imprezy u RG. Nie, miło było. Zrobiliśmy przepyszne canelloni, wściekłe psy były jak zawsze doskonałe, towarzystwo wesołe.

1:04, spoglądam na zegarek w komórce, zapalam papierosa. Wyglądałam slicznie, dawno tak się sobie nie podobałam. Dopasowane spodnie od Matki Chrzestnej, wisior przywieziony prosto z Wenecji, beżowy bliźniak, świeżo umyte, rozchochrane włosy. Zaczynam rozumieć, dlaczego kobiety lubią się ubierać. Przerażające widmo minionej nadwagi mnie ciągle powstrzymywało. Teraz jest dobrze. Spodnie sa białe...